Rynek staromiejski -

Kościół Parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny stojący częściowo na fundamentach gotyckich, pochodzących ze starszego założenia. Został wybudowany w latach 1909-1911 w stylu neogotyckim. Jest położony powyżej rynku, znakomicie zamyka panoramę Starego Miasta.

Kościół i klasztor franciszkański - kościół klasztorny, pierwotnie pod wezwaniem św.Trójcy wzniesiony został w XV wieku. Po sekularyzacji dóbr zakonu w 1810 r. został zakupiony przez miejscowych protestantów (1830). Odbudowany po zniszczeniach II wojny światowej pełni funkcję kościoła ewangelickiego. Budynek klasztoru z pierwszej połowy XVII wieku mieści obecnie siedzibę Sądu Rejonowego.

Pałac Dietrichsteinów - wzniesiony w latach 1743-1747 przez ówczesnego właściciela Wodzisławia - Guidobalda Józefa von Dietrichstein oraz jego małżonki Marii Henckel von Donnersmarck. Jest on najstarszym przykładem barokowej architektury klasycystycznej w Polsce i jednym z pierwszych w Europie. Za jego autora uważa się morawskiego architekta F.A. Grimma. Obecnie mieści Muzeum Miejskie i Urząd Stanu Cywilnego. Otoczenie pałacu stanowi Park Zamkowy.

Figura św. Jana Nepomucena z 1745 roku, autorstwa J .M. Österreicha, jednego z najwybitniejszych śląskich artystów dobybaroku. Pierwotnie stała przed pałacem Dietrichsteinów, obecnie przy ul. Wałowej w sąsiedztwie kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Budynki Urzędu Miejskiego - wzniesione ok. 1880 roku z przeznaczeniem na siedzibę Sądu
Grodzkiego i więzienia. Budynek byłego sądu charakteryzuje się ciekawą ornamentyką gotycką.

Baszta Rycerska (Wieża Romantyczna) - neogotycka jest częścią nieistniejącego zameczku myśliwskiego. Znajduje się w lesie miejskim na Grodzisku. Założenie ufundowane Zostało w 1867 roku przez Edwarda Braunsa. Obiekt został zniszczony w pożarze w 2004 roku. Planowana jest jej odbudowa.

Kompleks parkowo-pałacowy. W dzielnicy Kokoszyce wzniesiony został pałac około 1822 r. przez ówczesnego właściciela Wilhelma Franza von Zawadzkiego z przylegającym parkiem. W latach 1893-1895 założenie to uległo znacznej rozbudowie dokonanej przez hrabiego Gustawa von Ruffera. Od 1925 roku dobra te należały do Kurii Diecezjalnej w Katowicach, która przeznaczyła obiekt na Archidiecezjalny Dom Rekolekcyjny. Obok tego założenia znajduje się budynek dawnej willi wraz z przylegającą do niej kaplicą z początku XX wieku. W pięknie urządzonym parku znajdują się liczne drzewa pomnikowe oraz ciekawe okazy botaniczne.

Dwór w Jedłowniku - wybudowany w latach 80. XIX wieku. Obecnie Dom Pomocy Społecznej dla dzieci „Caritas” Zgromadzenia Sióstr Opatrzności Bożej.

Budynek sanatoryjny w dzielnicy Wilchwy - obiekt oddano do użytku w 1895 r. Usytuowany w podmiejskim lesie w sąsiedztwie kąpieliska "Balaton". Obecnie mieści się tam Wojewódzki Szpital Chorób Płuc.

HISTORIA MIASTA

Pierwsze ślady osadnictwa na terenie ziemi wodzisławskiej sięgają epoki kamiennej.
W wodzisławskim muzeum przechowywane są narzędzia paleolityczne znalezione w okolicach miasta. W XII w. istniała na terenie Starego Miasta osada, która najpewniej w 1241 r. została zniszczona przez hordy tatarskie. Około połowy XIII w. dochodzi do lokacji miasta na prawie niemieckim.

Najstarsze wzmianki o mieście znajdujemy w źródłach pisanych z XIII w. Wówczas to Wodzisław występuje pod nazwa Wladislavia (1299), Wlodislawia civitas (1300). Powszechnie uznaje się, że nazwa miasta jest dzierżawcza, przyjęta na cześć jego założyciela, księcia opolsko-raciborskiego Władysława, panującego w latach 1246-1281. Od I poł. XIV w., powoli zaczęła się upowszechniać niemiecka nazwa Władysława (loslau) pisana w różnych odmianach.
Niezwykle rozległy rynek sugeruje, że książę Władysław I przypisywał miastu większe znaczenie. W 1257 r. erygował on w Wodzisławiu klasztor franciszkanów minorytów. W I poł. XIV w. następuje ożywienie życia w mieście dzięki żyjącej tu Księżnej Konstancji. W 1327 r.
Wodzisław jako część księstwa raciborsko-opolskiego pozostaje w lennej zależnosci od Korony
Czeskiej.

W średniowieczu miasto było umocnione wałami, murem oraz fosą zasilaną rzeczką wodzisławską. Miasto rozwijało się dynamicznie. XVI w. zwany jest też złotym okresem w rozwoju miasta. Ludność miasta zajmowała się kupiectwem i rzemiosłem, a zwłaszcza garbarstwem, szewstwem i tkactwem. Rzemieślnicy zbywali swe wyroby na wielodniowych jarmarkach – miasto posiadało przywilej organizowania czterech jarmarków rocznie.
Na początku XVI wieku miasto zostało Stolicą wolnego mniejszego państwa stanowego, w skład
którego oprócz samego miasta wchodziły okoliczne miejscowości. Często zmieniali się jego właściciele. Do roku 1526 wodzisławskie państwo stanowe pozostawało pod zwierzchnią władzą
królów czeskich. Od 1526-1740 było pod berłem Cesarstwa Habsburgów, a następnie w granicach Prus /Niemiec.

Niepokoje i zamęt okresu reformacji, a zwłaszcza późniejsza Wojna Trzydziestoletnia spowodowały, że miasto znacznie podupadło. Na przestrzeni wieków było również nawiedzane
przez liczne klęski żywiołowe: wielką powódź w 1536 roku, pożar całego miasta w 1822 roku, a w 1848 roku gradobicie, które całkowicie zniszczyło uprawy rolne i spowodowało tyfus głodowy.
Po pożarze 1822 roku miasto zostało odbudowane jako murowane.

Ziemia wodzisławska pod panowaniem Prus była terenem postępującej germanizacji. Z drugiej strony był to również okres poprawy sytuacji gospodarczej i społecznej. Od 1809 roku Wodzisław pozostawał pod zarządem władz miejskich pochodzących z wyboru. Wzrastała też liczba mieszkańców. W roku 1787 miasto liczyło 1029 mieszkańców, a w roku 1860 - 2408.
Po I Wojnie Światowej i Powstaniach Śląskich Wodzisław został przyłączony do Rzeczypospolitej Polskiej. Powrót do macierzy został zaakcentowany symbolicznym wkroczeniem Wojska Polskiego w dniu 4 lipca 1922 roku. W okresie międzywojennym nastąpił jego dalszy rozwój gospodarczy, aktywnie rozwijały się towarzystwa społeczne, w szczególności ruch śpiewaczy i sportowy.

W pierwszym dniu II Wojny Światowej Ziemia Wodzisławska została opanowana przez hitlerowców, a wiosna 1945 roku przyniosła miastu zagładę. Wówczas to zniszczone zostało 80% zabudowy. Przystąpiono jednak szybko do odbudowy, podczas której starano się zachować wszystkie wartościowe elementy tradycyjnego układu miasta i jego zabudowy.
W 1954 roku Wodzisław stał się miastem powiatowym, wokół którego powstawać zaczęły nowe
osiedla mieszkaniowe, co wiązało się z faktem, że znalazł się on w zasięgu intensywnej industrializacji. W roku 1996 miejska drużyna piłkarska MKS ODRA awansowała do ekstraklasy, w rozgrywkach której uczestniczy do dnia dzisiejszego. W 2004 roku w mieście uruchomiono jedną z najnowocześniejszych w kraju mechaniczno - biologiczną oczyszczalnię ścieków komunalnych.